روزهاست که انتظار می کشم که بهم یه زنگ بزنی.

یا یه اس ام اس.

و فرصت داشته باشی که بیشتر از سه دقیقه با هم حرف بزنیم.

ولی انگار غیر ممکن شده این خواسته ی من! غیر ممکن!

دیشب توی دلم بهت یه حرف بد زدم.

 بهت گفتم لعنتی.

 آخه منو کلافه کرده بودی.

 رسماً یک ساعت و نیم منتظر بودم که جواب اس ام اسمو بدی.

و خبری ازت نشد.

لعنتی...!

یه روزایی ، یه وقتایی

احساس می کنی که خوشبختی.

شاید اصلاً خوشگل نباشی،

شاید اصلاً موفق نباشی،

اما مطمئنی که خوشبختی.

وقتی که،

 یک دوست خوب و قابل اعتماد داری.

من توی پرشین بلاگ یک وبلاگ داشتم که متاسفانه فاش شد.

دوستان وبلاگ گذشته ی من حتما پیدام می کنند.

و مطمئنم که باز هم دوستم خواهند داشت.